فرهنگ بومی، قربانی سوداگری املاك در مازندران

فرهنگ بومی، قربانی سوداگری املاك در مازندران

فروش زمین و ویلا طی سالیان گذشته همچون كسب و كار پرسود در نقاط مختلف شمال ایران همچون مازندران بوده است كه این روزها تبعاتش را در اشكال مختلف بروز می دهد ؛ از تخریب محیط زیست و كمبود آب گرفته تا ترافیك سنگین و تداخل فرهنگی و آخرین موردش هتاكی.


به گزارش لذت سفر به نقل از ایرنا، فروش زمین های کشاورزی و غیرکشاورزی به غیربومیان البته همچون نگرانی های دایمی قسمتی از مردم مازندران بوده است. کارشناسان مختلف از جنبه های گوناگون در باره این پدیده رو به گسترش بارها و بارها هشدار دادند، ولی همه این هشدارها به خاطر ارائه نکردن راهکاری به صرفه تر و بدیل به فروشنده و خریدار تنها در حد حرف باقی مانده اند تا با وجود آشکار شدن نتایج منفی و ناخوشایند همچنان بازار زمین فروشی داغ باقی بماند.
اگر تا یکی دو دهه پیش خریداران غیربومی زمین و املاک در مازندران را عموما مصرف کنندگان اصلی تشکیل می دادند که به دنبال خانه دوم و استراحتگاه تعطیلات اختتام هفته، نوروز و تابستان در این استان بودند، در سال های اخیر این کار تبدیل به سوداگری پرمنفعت برای عده ای شده است، وضعیتی که خارج کردن زمین های کشاورزی و باغی از کاربری اصلی را تشدید و انگیزه کشاورزان و باغداران را برای فروش زمین هایشان دوچندان کرده است.
در سال های اخیر گروه های سوداگر حرفه ای مرکب چندان در مازندران فراوان شده است که ردپای آنان را حتی در دورترین روستاهای استان هم می توان مشاهده کرد. اصولا در ترکیب این گروه ها افراد سوداگر بومی نقش یابنده زمین مرغوب و در آستانه توسعه و پیشرفت را در مناطق حاشیه شهرها و روستاها پیدا می کنند و رفقای غیربومی آنها هم نقش بازاریاب را در استان های دیگر بازی می کنند. گاهی یک قطعه زمین مرغوب در چرخه بازار این سوداگران چندین دست می گردد تا به قیمت دلخواهشان برسد و سپس به مصرف کننده غیربومی به صورت خام یا با ساخت ویلا و خانه باغ فروخته می شود.
مثلا زمین مرغوب در روستاهای مازندران به آن دسته از زمین های کشاورزی یا باغی گفته می شود که پتانسیل قرارگیری در بافت مسکونی روستا را با ارزیابی مجدد محدوده مسکونی بوسیله بازبینی در طرح هادی دارد. اصولا این گونه زمین ها گاهی ۲ تا چند برابر زمین کشاورزی یا باغی قیمت اولیه می خورد تا انگیزه فروش در کشاورز و باغدار ایجاد شود و بعد از خرید نیز چند بار بین خود سوداگران دست به دست می شود تا بازار خرید و فروش رونق مصنوعی به خود گرفته و در خریداران احتمالی انگیزه پرداخت قیمت نجومی ایجاد شود و در نهایت زمین مورد نظر به فردی که بالاترین قیمت را بپردازد و کم ترین اطلاعات حقوقی و میدانی را داشته باشد، فروخته می شود.
اینگونه سوداگری در بازار املاک مازندران باعث شده است زمین کمتر روستایی در سال های اخیر به غیربومیان فروخته نشده باشد. بیشترین تمرکز خرید و فروش زمین های کشاورزی طی چند دهه گذشته در غرب مازندران بوده است ولی مرکز و شرق استان هم از این سوداگری بی نصیب نمانده است. به همین خاطر نیز این روزها به هر روستایی که سرک بکشید تضاد سبک زندگی بومیان و غیربومیان از نوع ساخت خانه گرفته تا نوع پوشش و رفتار فرهنگی آشکارا به چشم می آید.
سوداگری املاک در مازندران بیشترین لطمه را هم به بخش گردشگری استان وارد کرده است. اصول گردشگری بر این اصل استوار است که فرد به قصد تفریح و تفرج حال و اوقات چند روز و صباحی منطقه ای خوش آب و هوا و یا سازگار با روحیاتش را بعنوان مقصد انتخاب می کند و در آنجا وقت می گذارند، ولی با خرید و سکنی گزینی نسبتی ندارد.
حق آب و گل بجای گردشگری
یک کارشناس مردم شناسی دراین زمینه به خبرنگار ایرنا اظهار داشت: امروزه نقاط مختلف شهرهای شمالی و روستاها مملو از خانه و ویلاهای خالی از سکنه است که تفریحگاه آخر هفته های غیربومیان از اقصی نقاط کشور شمرده می شود.
محمدرضا صداقت اضافه کرد: گذشته از تمامی نتایج منفی فرهنگی و غیرفرهنگی، این خانه های خالی کم کم امنیت منطقه را زیر پرسش می برند. از طرف دیگر حاکم سازی فضای امن به محلی که ترکیب جمعیتی در آن متنوع باشد بمراتب کار را سخت تر می کند و این می تواند در طولانی مدت از شهرهای شمالی نقاطی غیر امن در اذهان بسازد.
وی اظهار داشت: از طرف دیگر از لطمه های زمین فروشی در مازندران به ویژه در روستاها می توان به این یاد شده کرد که بافت روستایی آبادی ها به تدریج با خانه و ویلاهای متفاوت و مجلل به هم می خورد. این وضعیت را امروز در خیلی از روستاهای مازندران می توان مشاهده کرد. از طرف دیگر ترکیب جمعیتی ناخودآگاه تکانه های فرهنگی در ساکنان بومی به ویژه کودکان و نوجوانان به وجود می آورد و با گذشت زمان بدون این که کسی متوجه شود، فرهنگ غیربومی فرهنگ بومی را مستهلک کرده و جایش را می گیرد.
این کارشناس مردم شناسی اضافه کرد: داشتن ویلا و خانه توسط غیربومیان بطور طبیعی به آنها تصور و احساس صاحبخانه بودن می دهد. کسی که خودرا صاحبخانه بداند دیگر احترام به فرهنگ بومیان را بی مدلول می یابد. در خیلی از مواقع این احساس صاحبخانه بودن تا جایی پیش می رود که طرف ضرب المثل " چهار دیواری، اختیاری " را به بومیان یادآوری می کند و در حالت تشدید شده اش متوسل به هتاکی هم می شود چون دراین زمینه هم خودرا محق به هتاکی کردن می داند مانند موردی که بتازگی همه شاهد بودیم.
صداقت اظهار داشت: متاسفانه در همه این سال ها هیچ کس شامل خود مردم و مسئولان به این نکته توجه نکردند که نمی توان یک استان را یک شبه تبدیل به جغرافیای چند ملیتی کرد. متاسفانه مازندران بدون توجه به این مهم تبدیل به استان چند ملیتی شده است. ما هیچ کجای ایران بجز تهران را به صورت چند ملیتی نداریم. حتی در تهران هم روستاها از این نظر مصون مانده اند ولی در مازندران متاسفانه این چند ملیتی شدن به سمت روستاها رفت که خطر عظیمی برای فرهنگ بومی شمرده می شود.
وی اضافه کرد: فروش زمین، خانه، ویلا و آپارتمان به غیربومیان طی یکی دو دهه اخیر بدون توجه به این که خریدار کیست و به چه منظوری می خرد و بدون این که محدودیت جغرافیایی خاصی اعمال شود و بدون این که خریدار و فروشنده ظرفیت فرهنگی تحمل یکدیگر را تجربه کرده باشند و آموزش های لازم را فرا گرفته باشند و مهم تر از همه روانه شدن تقاضای خرید املاک توسط غیربومیان به سمت روستاها باعث شده است تا امروز کار به جایی برسد که فردی به خودش جرات جسارت و هتاکی به کل مردم یک استان را بدهد و آنرا بی شرمانه پخش کند.
به اعتقاد این کارشناس جمعیت شناسی، هتاکی اخیر یک نفر غیربومی به بومیان این پیام را دارد که روند اشتباه را باید اصلاح کرد. این مورد در درجه اول باید تبدیل به درس عبرت برای بومیان شود که در مورد نتایج تصمیمشان برای فروش زمین و املاک به غیربومیان و حتی بومیانی که از منطقه خودشان نیستند با دقت و وسواس بیشتری عمل کنند و در عین حال تنبیه مناسب فرد خاطی و اطلاع رسانی در باره آن هم باید درس عبرتی برای افراد غیربومی دیگری شود که اجازه چنین کاری را به خودشان ندهند و بدانند که حق آب و گل داشتن به معنای حق هتاکی داشتن نیست.
بی توجهی به تبعات فرهنگی و اجتماعی گردشگری
یک دانشجوی دوره دکترای گردشگری نیز در گفت و گو با خبرنگار ایرنا گفت: گردشگری ابعاد مختلفی دارد که مهم ترین آن بعد اقتصادی و اجتماعی و فرهنگی است که متاسفانه به سبب شیرین بودن بعد اقتصادی آن در مازندران که ناشی از منابع درآمدی سرشار است، کاملا بعد فرهنگی اش نادیده گرفته می شود.
تهمینه اسدی اضافه کرد: متولیان فرهنگی و گردشگری و همین طور مسئولان محلی همیشه فقط به جنبه درآمدزایی گردشگری توجه کردند و ابعاد فرهنگی و اجتماعی را کاملا نادیده گرفته اند.
وی افزود: امروز خیلی از رفتارهای ناهنجار مسافران و گردشگران در مازندران که شامل تهمت، هتاکی، بزهکاری و خشونت می شود، ناشی از همین بی توجهی به ابعاد فرهنگی گردشگری در مازندران است.


این کارشناس گردشگری همین طور به خانه دار شدن مسافران و غیر بومی ها در مازندران اشاره نمود و اظهار داشت: در یک دهه اخیر زمین های روستایی و شهری مازندران به سبب قیمت گذاری شیرین غیربومیان و دلالان بومی استان به یکی از منابع درآمدی بومیان تبدیل گشته است.
اسدی افزود: افزایش چند ۱۰برابری قیمت زمین ها در مازندران بواسطه حضور غیر بومیان موجب شد موج گسترده ای از فروش زمین در مازندران راه افتاده که نتیجه آن تغییر بافت ظاهری و فرهنگی در شهرها به خصوص روستاهای بکر استان است.
وی اظهار داشت: خیلی از قیمت گذاری اراضی مازندران کاذب و با هدف به طمع انداختن فروشنده و خریدار است که توسط سوداگران انجام می شود. این مساله موجب شد که مردم بومی بدون در نظر گرفتن عواقب به حراج گذاشتن زمین های خود، به طمع قیمت شیرین اراضی خود سراغ فروش آنها بروند که تا قبل از این ارزشی مادی نداشت.
این کارشناس اضافه کرد: البته پایین بودن هزینه ساخت و ساز در مازندران برای غیر بومیان به سبب لابی گری گسترده در دستگاه های اعطا کننده مجوز یکی دیگر از عواملی است که موجب پرشمار شدن غیربومیان خانه دار یا همان ویلادار شده که رفته رفته در حال تغییر بافت فرهنگی استان هستند و در بعضی مسائل به تخریب فرهنگی بومی برای سرکوب آن می پردازند.
اسدی به موضوع هتاکی اخیر یکی از غیربومیان بعنوان یکی از نتایج نادیده گرفتن مسایل فرهنگی گردشگری در مازندران یاد کرد و اظهار داشت: این رفتار هتاکانه زنگ خطر و شوکی است تا استان از خواب غفلت و بی تفاوتی بیدار شود و در این میام مردم بیش از همه باید نسبت به تشدید عواقب زمین فروشی خود هوشیار باشند.
این کارشناس توضیح داد: اینکه یک غیر بومی با پوشش نامناسب و متفاوت در انظار عمومی ظاهر شود، به فرهنگ اصیل مردم اهانت کند و از زندگی در بین این مردم ابراز تاسف کند و این را حق خود بداند به این معناست که در درجه اول خود کسانی که به چنین افرادی زمین و ملک فروخته اند، مقصرند و در واقع باید گفت با فروش زمین و ملکشان، حق هتاکی به او اعطاء کردند.
اسدی با اعلان اینکه هیچ کس همچون مسافر، توریست یا ساکنان بومی به بهانه خانه داربودن نباید برای خود حقی نسبت به رفتارهای ناهنجار قائل باشد، اضافه کرد: اما متاسفانه این رفتارهای اخیر ناشی از احساس حقی است که بیش از همه از تملک نشات می گیرد.
وی افزود: مردم مازندران به مدد طبیعت دست و دل باز، خود نیز میهمان نواز و خوش سفره هستند ولی این فرهنگ و رفتار و اخلاق برای صنعت گردشگری استان سم مهلک است برای اینکه گردشگری را از مسیر اصلی خود دور کرده است. به نظرم علت این که در بین استان های شمالی، مازندران بیش از همه مقصد مسافرت قرار می گیرد یک بخشش به همین روحیه مازندرانی ها بر می گردد که باید اصلاح گردد.
اسدی اظهار داشت: در صنعت گردشگری مسافر یعنی مشتری و باید همانند مشتری با او رفتار کرد تا او نیز احترام به جامعه مقصد را از یاد نبرد. این وضعیت در سایر نقاط جهان که گردشگری پر رونقی دارند بدرستی رعایت می شود. یکی از دلیلهای هتاکی اخیر را هم باید در همین روحیه مردم مازندران دید چنان که فرد هتاک هم در ویدیویی که بعنوان عذرخواهی بارگذاری کرد، به صورت تلویحی به این مساله اشاره می کند که با یکی از دوستانش که بومی بوده به کل کل افتاد و بنا بر این هم ویدیوی هتاکانه را پخش کرد.
وی اضافه کرد: اینگونه رفتارهای هتاکانه البته دارای سابقه طولانی در کشورهای دیگر بوده است، اما دهه هاست به سبب استقرار نگاه مشتری محور به توریست منسوخ شده و الان در خیلی از کشورهای پیشرفته توریست پذیر هرگونه بی احترامی به فرهنگ بومی دارای جرایم سنگین است.



ترکه مازندران فروشی بر تن گردشگری
معاون گردشگری اداره کل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی مازندران هم به خبرنگار ایرنا اظهار داشت: هتاکی اخیر رابطه مستقیمی با ساکن کردن غیر بومیان در مازندران از راه حراج زمین های بکر استان دارد که به ارزان ترین قیمت هدیه داده شد.
مهران حسنی اضافه کرد: مالک کردن غیر بومیان بدون در نظر گرفتن عواقب آن تاوانی است که حالا دامن گیر مردم مازندران شده و تصور می نماییم راهی برای بازگشت وجود ندارد برای اینکه مالکیت چیزی نیست که بشود از کسی پس گرفت.
وی افزود: هتاکی که امروز در مازندران با اسم مسافر و توریست بروز می کند، هیچ ارتباطی با گردشگری علمی و توسعه یافته ندارد و بیشتر شبیه ولنگاری فرهنگی است که نتیجه سکونت بی شمار خانه دومی ها در استان است.


معاون گردشگری میراث فرهنگی مازندران با اعلان اینکه باید همه اعتراف نماییم که در گردشگری اشتباه کردیم، اضافه کرد: در صورتیکه گردشگری برای بهره برداری توریست و مسافر از ظرفیت های مصنوعی و طبیعی و ایجاد اقتصادی پویا است، اما عایدی مردم مازندران از فروش زمین و ساکن کردن غیربومیان حدودا هیچ بود. برخی به اشتباه با فروش زمین های خود و به دست آوردن پول های کلان احساس زرنگی می کنند، در صورتیکه عواقب این زرنگی همین هتاکی ها و رفتارهای ناهنجار غیر بومیان مالک است که پیش بینی می نماییم در آینده شدید تر شود.
وی اقتصاد گردشگری را برای مازندران و کشور حیاتی توصیف کرد و اضافه کرد: اما کسی نباید به اشتباه تصور کند که مازندران جولانگاه رفتارهای توهین آمیز است.
معاون گردشگری فروش زمین توسط مردم مازندران را اشتباهی بزرگ و بدون بازگشت توصیف و اشاره کرد: اما این مساله نباید بعنوان حقی برای غیر بومیان تصور شود برای اینکه خط قرمز مازندران احترام به هویت و فرهنگ مردم استان است که هزاران سال بر سبزی طبیعت مازندران نقش بسته است.



1399/06/16
23:01:55
5.0 / 5
171
این مطلب را می پسندید؟
(1)
(0)

تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب
لطفا شما هم نظر دهید
= ۴ بعلاوه ۴
EnjoyTrip.ir لذت سفر
لینک دوستان لذت سفر
لذت سفر